Wie verdedigt de mensenrechtenverdedigers? - Humanity House
EN
Blog
27 januari 2020

Wie verdedigt de mensenrechtenverdedigers?

Abdelkader Benali schreef voor OneWorld een column over mensenrechtenverdedigers. Op 30 januari brengt hij in het Humanity House een ode aan de Sacharovprijswinnaar: Ilham Tohti.

Europa gaf een belangrijk signaal aan China door de Oeigoerse activist Ilham Tohti de Sacharovprijs voor mensenrechtenverdedigers toe te kennen. Maar Abdelkader Benali vraagt zich af: hoeveel is zo’n prijs waard? ‘Ik ben bang dat het te laat is.’

In de zomer van 2006 verbleef ik in Beiroet toen Israël de oorlog verklaarde aan Libanon. Nog geen 24 uur later scheerden de  F-16’s over de stad en vielen de eerste doden. Expats en werkmigranten verlieten en masse de stad, westerse landen lieten hun burgers met fregatschepen ophalen en de Libanese middenklasse verkaste naar haar vakantiewoningen in de bergen. Wie in de stad achterbleef was arm, kunstenaar of gek. Ik was gek (van liefde) en deed via een blog voor Vrij Nederland verslag van de oorlog. We bleven niet lang alleen in de stad. Binnen een paar dagen vulde Beiroet zich met berooide Libanezen uit het zuiden van het land die op de vlucht waren geslagen voor Israëlische tanks.

Met de vluchtelingen uit het zuiden kwamen ook de activisten uit de Verenigde Staten en Europa. Zij waren gekomen uit solidariteit met het Libanese volk, zo luidde hun verhaal. Na aankomst begonnen ze zich te organiseren in de paar cafés die nog open waren. Eén groep in het bijzonder smeedde, zonder leiding van hun charismatische Amerikaanse leider, plannen die de internationale aandacht zouden richten op de mensenrechtenschendingen die plaatsvonden.

Terwijl ik in een hoekje van het café mijn stukje tikte over mijn dagelijkse belevenissen in een belegerde stad, zaten zij druk te vergaderen. Ik zag het activisme voor mijn ogen groeien. Hoe langer de oorlog duurde, hoe meer doden en gewonden er vielen, hoe groter hun frustratie werd – en ook hun vastberadenheid.

Over Abdelkader Benali

Abdelkader Benali schrijft romans, verhalen en poëzie, maar ook toneel en journalistiek werk. Bruiloft aan zee is zijn bekroonde debuut in 1996. In september 2015 werd Benali vader van een dochter voor wie hij het boek Brief aan mijn dochter schreef. Benali is enorm maatschappelijk betrokken en deelt niet alleen zijn eigen verhaal, maar gaat vaak op zoek naar verhalen van anderen. Dit jaar is Abdelkader Benali de winnaar van de Nederlandse literatuurprijs de Gouden Ganzenveer.

Over het programma

Op 30 januari wordt een ode voorgedragen door Abdelkader Benali aan de winnaar van de Sacharovprijs, Ilham Tohti. Op deze avond worden ook andere finalisten van de Sacharovprijs besproken en gaat mensenrechtenactivist David Gomez het gesprek aan met het publiek. Ook deelt advocaat Barbara van Straaten haar bijzondere focus op mensenrechten.

Deze column verscheen eerder op OneWorld. Lees hier het volledige stuk.

Ontmoet

Dit blog is mede mogelijk gemaakt door: